Drukuj

ROGALE, PYRY I KOZIOŁKOWE FIGLE – ŚWIĘTO PATRONA
W KORNELÓWCE


20 listopada Kornelówka w Gębicach zamieniła się w przystanek niezwykłej podróży! Z okazji Święta Patrona Szkoły społeczność Zespołu Szkół im. Kornela Makuszyńskiego wyruszyła w pełną humoru, niespodzianek i regionalnych smaków wędrówkę z najsłynniejszym koziołkiem polskiej literatury – Koziołkiem Matołkiem. A ponieważ nasz bohater od lat przemierza świat, by dotrzeć do Pacanowa, tym razem postanowiliśmy pokazać mu uroki Wielkopolski – krainy tradycji, legend, pysznych przysmaków i niezwykłych ludzi!
Nasza przygoda rozpoczęła się w Poznaniu. Koziołek zajrzał na rynek, gdzie na wieży ratuszowej podziwiał słynne trykające się koziołki. Następnie ruszył ulicą Święty Marcin, a tam… nie mógł uwierzyć własnym oczom! Ogromny rogal kusił go tak bardzo, że natychmiast zapragnął zostać poznańskim piekarzem. Zanim jednak zdążył otworzyć własną piekarnię, poznał legendę o świętym Marcinie i przekonał się, że za pysznym rogalem kryje się piękna opowieść o dobroci i dzieleniu się z innymi.
A skoro o rogalach mowa, nie mogło zabraknąć prawdziwie słodkiej niespodzianki! Wspólnie z piekarzem Koziołek zabrał się do pracy i… upiekł rogale, które z apetytem zajadali mali i duzi widzowie. Trzeba przyznać, że talentu do wypieków mu nie brakuje! Kto wie, może gdyby nie ta niecierpiąca zwłoki wyprawa do Pacanowa, mielibyśmy w Gębicach nową gwiazdę poznańskiego cukiernictwa?
Po opuszczeniu stolicy Wielkopolski nasz wędrowiec wyruszył na prowincję, gdzie czekały na niego kolejne wyzwania. Były pyry, gospodarskie zajęcia, śpiewy i darcie pierza. Koziołek z zapałem zabrał się do pomocy, ale – jak to on – zamiast ułatwiać pracę, wprowadzał sporo zamieszania! Ziemniaki zbierał, przyśpiewek próbował, pierze darł, a przy tym tak rozbawiał wszystkich dookoła, że trudno było odróżnić pracę od zabawy. Jedno jest pewne: z takim pomocnikiem na wielkopolskiej wsi nikt nie mógł się nudzić!
Wreszcie Koziołek Matołek dotarł do Gębic, do naszej ukochanej Kornelówki. Tutaj czekała na niego wyjątkowa niespodzianka – własna podobizna oraz spotkanie z człowiekiem, który powołał go do literackiego życia, czyli Kornel Makuszyński. Bohater z dumą uczestniczył w Święcie Patrona, dzieląc radość z całą społecznością szkolną. Był to moment szczególny, pełen uśmiechu, wzruszeń i dumy z naszego patrona oraz jego ponadczasowej twórczości.
Choć w Kornelówce poczuł się znakomicie, nie mógł zostać z nami na dłużej. Przecież dobrze wiadomo, że „w Pacanowie kozy kują, więc Koziołek Mądra Głowa błąka się po całym świecie, aby dojść do Pacanowa…”. Droga wciąż wzywała, a marzenie o dotarciu do celu nie pozwalało mu zatrzymać się nawet na chwilę!
Zanim jednak nasz niestrudzony podróżnik ruszył w dalszą drogę, wszyscy zasiedli do wspólnej uczty. Jej słodkim zwieńczeniem był przepyszny tort ufundowany przez Stowarzyszenie Rodziców i Przyjaciół Gębickiej Kornelówki.
W uroczystości uczestniczyli uczniowie, nauczyciele, pracownicy szkoły, absolwenci oraz zaproszeni goście, którzy swoją obecnością uświetnili ten szczególny dzień. Byli z nami: ks. proboszcz Sławomir Wasiela, pan Ryszard Jabłonowski – naczelnik Wydziału Oświaty, reprezentujący Starostę Czarnkowsko-Trzcianeckiego, pan Mariusz Grzegorek – sekretarz Gminy Czarnków, reprezentujący Wójta Gminy Czarnków, siostra Wiesława Kowalska – dyrektor ZPO „Nasz Dom” w Gębicach, pani Justyna Wielgosz-Dreger z WTZ w Gębicach, pan Marcin Filoda – leśniczy Leśnictwa Gębice oraz państwo Jagna i Przemysław Piechowiakowie z Fundacji Apja.
Dziękujemy wszystkim gościom za wspólne świętowanie, życzliwość i obecność, które nadały naszej uroczystości wyjątkowy charakter.
Na zakończenie tego pełnego wrażeń dnia uczniowie wzięli udział w interaktywnym koncercie aktorów Teatru Mozaika pt. „Jak ciekawa jest Wielkopolska?”. Była to kolejna okazja, by odkrywać bogactwo naszego regionu, poznawać jego tradycje i przekonać się, że nauka o własnej małej ojczyźnie może być fascynującą przygodą.
Tegoroczne Święto Patrona pokazało, że twórczość Kornela Makuszyńskiego wciąż inspiruje, bawi i łączy pokolenia. Koziołek Matołek, choć czasem nieporadny i zawsze skory do psot, przypomina nam, że warto podążać za marzeniami, poznawać świat i nie tracić pogody ducha nawet wtedy, gdy droga do celu okazuje się długa i kręta.
Dziękujemy wszystkim, którzy wspólnie z nami wędrowali po Wielkopolsce! To był dzień pełen śmiechu, serdeczności, regionalnych smaków i niezapomnianych przygód. A Koziołkowi Matołkowi życzymy szczęśliwej drogi – niech wreszcie dotrze do upragnionego Pacanowa!